[Story 11] Just One : My Special one

posted on 24 Sep 2008 02:09 by khapp in Shortfic
 

[Story 11] Just one : My Special one

Yunho x Jaejoong

Yaoi

Very Shortfic

 

 

รถสีเข้มคันใหญ่เลี้ยวเข้ามาจอดภายในรั้วบ้านตามปกติอย่างเช่นทุกวันหลังจากเสร็จภารกิจเรื่องงาน ขาเรียวพาตัวเองลงมาจากรถก่อนจะมองไปยังใครอีกคนที่เขาแวะรับกลับมาจากโรงเรียนด้วย แจจุงที่เอาแต่นั่งเหม่อไม่ยอมลงมาจากรถรถมาสักที... เจ้าของผิวขาวจัดที่ยังคงอยู่ในเครื่องแบบนักเรียนม.ปลายปีหนึ่งที่เจ้าตัวเพิ่งจะเปิดเทอมเทอมแรกไปได้ไม่นานนัก

"ทำไม่ลงมาละ"เสียงทุ้มเอ่ยถามไปยังคนที่ดูนั่งนิ่ง ก่อนที่เจ้าของใบหน้าสวยนั้นจะดูเหวอเล็กๆกับคำเรียกนั้น

"อะ ถึงแล้วเหรอ" ริมฝีปากแดงเอ่ยบอกอย่างรู้สึกตัว ก่อนจะเอื้อมไปคว้าเอากระเป๋าของตัวเองที่เบาะหลังแล้วลุกออกมาจากรถเสียที

ดวงตาเรียวมองน้องชายที่ดูจะเหม่อบ่อยเหลือเกินในช่วงหลังๆมานี่อย่างจับสังเกต แน่ละ เขาจะไม่สังเกตรู้ได้ยังไงก็อยู่กันแค่สองคนถ้าไม่สังเกตแจจุงแล้วจะให้เขาไปสังเกตใครกัน...

"จริงสิ พรุ่งนี้ผมไม่ไปเรียนนะ" เสียงแจจุงที่เดินนำเข้าบ้านไปหันกลับมาบอกอีกคนอย่างนึกขึ้นได้

ยุนโฮมองคนที่บอกออกมาแบบนั้นแล้วขมวดคิ้ว แน่ละ พรุ่งนี้มันไม่ใช่วันหยุดสักหน่อย

"ผมจะทำงานที่ต้องเร่งส่งมะรืนให้เสร็จน่ะ โดดเรียนวันนึงพี่ไม่ว่าใช่รึเปล่า แค่วันเดียวเอง" เสียงเอ่ยบอกมาพร้อมกับใบหน้าที่มองกลับมายังอีกคนอย่างไม่มั่นใจนัก... แต่แน่ละ ถ้าเขาทำตัวดีๆ ทำตัวน่าสงสารหน่อย มีเหรอที่พี่เขาจะไม่ยอม (- -") คิดพลางมองอีกคนอย่างขอความเห็นใจ ดวงตาสวยดูเว้าวอนขึ้นทันตาเมื่อคิดว่าคงต้องเพิ่มความน่าเห็นใจให้ตัวเองขึ้นอีกหน่อยเมื่อเห็นว่าร่างสูงที่ยืนอยู่ยังคงเงียบกริบอยู่อย่างนั้น

"พี่ ก็รู้ว่าผมไม่หยุดถ้าไม่จำเป็นจริงๆอยู่แล้ว" เพราะมันคงไม่ทันแล้วจริงๆ เขาไม่น่าประมาทคิดว่ามันไม่เยอะเลย

"เอาเถอะ......ก็ได้" สุดท้ายเสียงทุ้มก็ตัดใจเอ่ยออกมา ใช่ เขารู้ว่าแจจุงเป็นอย่างที่เจ้าตัวพูดจริงๆ ถ้ามีไม่เหตุผลคงไม่มาขอเขาแบบนี้ ความจริงจะแอบหยุดโดยที่ไม่ต้องบอกเขาก็ได้ ในเมื่อเขาก็ไปทำงานคงไม่ได้รู้อะไรมากนักอยู่แล้ว

"แต่ อย่ามีเรื่องจำเป็นต้องหยุดบ่อยนักละ"

"เอาน่า ความจริงพี่ก็ผิดด้วยนั่นละ"

"ผิดเรื่องอะไร?"

"ก็วันหยุดที่ผ่านมาพี่พาผมออกไปข้างนอกทั้งวันแล้วผมจะมีเวลาทำได้ยังไงกัน มันก็เลยไม่ทันแบบนี้ยังไงละ"

"แล้วทำไมเราไม่บอกละ"

"ก็พี่ไม่ถามนี่" เสียงเจ้าของใบหน้าสวยเอ่ยย้อนกลับมา ดวงตาสวยนั้นฉายแววเจ้าเล่ห์แพรวพรายเอาไว้ในนั้น พร้อมกับรอยยิ้มบางๆจากกลีบปากแดงที่คลี่ออกมาให้อีกคนได้ต้องทำหน้านิ่งปรามกันบ้าง...

"ก็ได้ คราวหลังผมจะบอกก็แล้วกันนะ" เสียงใสเอ่ยบอกอกมาก่อนจะรีบสาวเท้าหนีหายเข้าบ้านไป

็็็

.

.

.

"ไหนเราบอกว่างานยังไม่เสร็จไง" เสียงทุ้มเอ่ยถามออกมา เจ้าของร่างสูงที่ยืนพิงบานประตูห้องของอีกคนที่เปิดทิ้งเอาไว้ ถามพลางมองไปยังเจ้าของห้องที่นั่งอยู่ปลายเตียงกำลังตั้งหน้าตั้งตาสนใจอยู่กับรายการตลกในจอโทรทัศน์เป็นเชิงถามออกมา

เจ้าของผิวขาวจัดที่ยิ้มค้างทันทีที่เขาเอ่ยทักออกไปแบบนั้น

"แหม ก็รายการนี้มันตลกนี่ อีกอย่างผมไม่ได้นั่งดูเฉยๆสักหน่อย นี่ไงผมก็นั่งทำงานไปด้วยนั่นละ" เสียงแจจุงเอ่ยบอกออกมาพร้อมกับเอื้อมไปหยิบเอาโน๊ตบุ๊คที่วางอยู่ไม่ห่างนั้นให้อีกคนดูว่าหน้าจอมันเปิดพิมพ์งานค้างเอาไว้อยู่จริงๆ

"เปิดไว้บังหน้าเฉยๆรึเปล่า นี่เราโก